የብልጽግና ሰባኪዎች ሀብት የመለኮታዊ ሞገስ ምልክት ነው ቢሉም፣ የፍጥረት ሁሉ ጌታ የሆነው ኢየሱስ ግን በምድር ላይ ቁሳዊ ሀብት አላካበተም። "ቀበሮዎች ጉድጓድ አላቸው... የሰው ልጅ ግን ራሱን የሚያስጠጋበት የለውም" (ማቴ 8:20) ብሏል። የክርስቶስ መንገድ የመስቀል እንጂ የምድራዊ ቅንጦት አልነበረም።
በገንዘብና በቁሳዊ ብልጽግና ተስፋ የተሞላበት፣ መንፈሳዊ የይገባኛል ጥያቄዎች በበዙበት በዚህ ዘመን፣ በእውነትና በሐሰት መካከል ያለው መስመር አደገኛ በሆነ መንገድ ደብዝዟል። ከተለያዩ መድረኮችና መስበኪያ ስፍራዎች ሁሉ አንድ አጓጊ የሚመስል መልእክት እየተስፋፋ ነው፤ ይኸውም ጤናን፣ ሀብትንና ዓለማዊ ስኬትን እንደ እምነት ዋስትና የሚሰጥ ወንጌል ነው። ይህ “የብልጽግና ወንጌል”፣ ብዙውን ጊዜ ራሳቸውን ነቢያት ወይም ሐዋርያት ብለው በሚጠሩ ሰዎች የሚሰበክ ሲሆን፣ በሚሊዮኖች የሚቆጠሩ ሰዎችን አስቷል።
እነዚህ ትምህርቶች፣ ቁሳዊ ሀብትና ጤና የመለኮታዊ ሞገስ ምልክቶች ናቸው በሚል አሳሳች ተስፋ፣ አብያተ ክርስቲያናትን እየወረሩ ነው። የሚያሳዝነው፣ እነዚህ ትምህርቶች ቁሳዊነትን ከመንፈሳዊ መሰጠት በላይ የሚያስቀምጡ ሲሆን፣ በወንጌላውያን ማህበረሰቦች ውስጥ አስደንጋጭ በሆነ ሁኔታ ሰርገው በመግባት አማኞችን እያሳቱ ነው። ይህ እንቅስቃሴ ከመጽሐፍ ቅዱስ ትምህርቶች ጋር በእጅጉ ይቃረናል።
ቆላስይስ 3:5 “ስግብግብነት ጣዖት አምልኮ ነው” በማለት ከሌሎች ሥጋዊ ምኞቶች ጋር ያወግዘዋል። በማቴዎስ 6:24 ደግሞ “ለሁለት ጌቶች መገዛት አይቻልም… ለእግዚአብሔርና ለገንዘብ መገዛት አትችሉም” በማለት ልብ የሚነካ ማስጠንቀቂያ ይሰጣል።
ይህ ጽሁፍ ኢትዮጵያውያን የክርስቶስ ባሪያዎች በክርስቶስ ትምህርቶች ሥር የሰደደ ትክክለኛ እምነትን አጥብቀው እንዲይዙ እንጂ የዚህን ዓለም ትርፍና ከንቱነት እንዳይከተሉ አጥብቆ ያሳስባል። እውነተኛው የእምነታችን መሰረት ኢየሱስ ክርስቶስ ነውና።
የብልጽግና ወንጌል ዋነኛ ትምህርት የእግዚአብሔር ዋነኛ ፈቃድ አማኞች በገንዘብ እና በቁሳዊ ሀብት እንዲበለፅጉ ነው የሚለው ነው። የዚህ ወንጌል ሰባኪዎች እንደ ዘዳግም 28፡11-13 "እግዚአብሔርም በሰጠህ ምድር በበረከትህ ብዛት..." እና ዮሐንስ 10፡10 "እኔ ሕይወት እንዲሆንላቸው እንዲበዛላቸውም መጣሁ" ያሉ የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍሎችን በመጥቀስ ሀብት የእግዚአብሔር በረከት ምልክት እንደሆነ ይከራከራሉ። በዚህ ትምህርት መሰረት ድህነት በእምነት ሊሸነፍ የሚችል እንቅፋት ነው።
የብልጽግና ወንጌል አካላዊ ፈውስ እና ቁሳዊ ሀብት በክርስቶስ ቤዛዊ ስራ የተረጋገጡ የቃል ኪዳን መብቶች እንደሆኑ ይተረጉማል። አማኞች በኢየሱስ መከራና ሞት የኃጢአት ስርየት ብቻ ሳይሆን ከበሽታና ከድህነትም ነጻ መውጣት እንደሚያገኙ ይማራሉ። ይህ ትምህርት በኢሳይያስ 53፡5 እና በ2ኛ ቆሮንቶስ 8፡9 ላይ በሰፊው ይደገፋል። ስለዚህ ብልጽግና እና መለኮታዊ ጤንነት በአዲስ ኪዳን የተረጋገጡ ተስፋዎች ተደርገው ይታያሉ።
ልግስና፣ በተለይም በአስራት እና በስጦታ መልክ፣ በብልጽግና ወንጌል ውስጥ ዋነኛ የእምነት ተግባር ተደርጎ ይወሰዳል። መስጠት ብዙውን ጊዜ የእግዚአብሔርን በረከቶች "የማነቃቃት" መንገድ፣ አንዳንዴም በእግዚአብሔር ታማኝነት ላይ ፍላጎት እንደማስቀመጥ ተደርጎ ይገለጻል። ሰባኪዎች እንደ ሚልክያስ 3፡10 እና ሉቃስ 6፡38 ያሉ ጥቅሶችን ይጠቅሳሉ። የመዝራትና የማጨድ መርህ መሰረታዊ ነው፤ አንድ ሰው በሰጠ ቁጥር እግዚአብሔር በእጥፍ እንደሚመልስ ይጠበቃል።
በብልጽግና ሥነ-መለኮት ውስጥ፣ ቁሳዊ ስኬት እና አካላዊ ጤንነት ብዙውን ጊዜ የእግዚአብሔር ሞገስ እና በረከት እንደ ታይ የሚታዩ ምልክቶች ተደርገው ይወሰዳሉ። በገንዘብ የበለፀጉ ወይም በአካል ጤነኛ የሆኑ አማኞች የእግዚአብሔር ተስፋዎች ሕያው ምስክሮች እንደሆኑ ይገለፃል፣ ረጅም ድህነት ወይም ሕመም ግን የደከመ እምነት ወይም የመንፈሳዊ መሰናክል ማስረጃ ተደርጎ ሊታይ ይችላል።
ድህነት እና ህመም ብዙውን ጊዜ የዲያብሎስ ሥራ ወይም የእምነት ማነስ ውጤት እንደሆኑ ይተረጎማሉ እንጂ የእግዚአብሔር ፈቃድ መግለጫዎች አይደሉም። በዚህ ማዕቀፍ ውስጥ አማኞች መከራን እንዲጥሉ እና በእምነት፣ በቃል በመናገር እና በመስጠት ድል እንዲቀዳጁ ይበረታታሉ። እንደ 3ኛ ዮሐንስ 2 ያሉ ክፍሎች እግዚአብሔር ሕዝቡን ከጉድለትና ከበሽታ ነጻ እንዲኖሩ እንደሚፈልግ ለመደገፍ ይጠቅማሉ።
"ብልጽግና ወንጌል" (Prosperity Gospel) በእግዚአብሔር ላይ "እምነት"፣ በአዎንታዊ አስተሳሰቦች፣ በአዎንታዊ አዋጆች እና ለቤተ ክርስቲያን በሚሰጡ ስጦታዎች የሚገለጽ፤ ጤናን፣ ሀብትን እና ደስታን ወደ አማኞች ሕይወት እንደሚያመጣ በሚሰበክ እምነት ላይ የተመሠረተ እንቅስቃሴ ነው። ይህ ትምህርት በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል የሚገኘው መዳን ከሞትና ከዘላለማዊ ፍርድ ብቻ ሳይሆን ከድህነት፣ ከበሽታ እና ከሌሎች ሕመሞች ጭምር ነጻ መውጣትን ያካትታል የሚል እምነት ማዕከል ነው። አማኞች እግዚአብሔር በዚህ ሕይወት ውስጥ በብዙ በረከቶች እንዲሞሉ እንደሚፈልግ ያምናሉ። በሽታና ድህነት በእምነት ሊሰበሩ የሚችሉ እርግማኖች እንደሆኑ ይታያሉ።
የብልጽግና ወንጌል ሥሮች በ20ኛው ክፍለ ዘመን መጀመሪያ ላይ በአሜሪካ ውስጥ በጴንጤቆስጤ እንቅስቃሴ እና ከ"አዲስ አስተሳሰብ" እንቅስቃሴ በተገኙ ፅንሰ-ሀሳቦች ውስጥ ይገኛሉ። እንደ ኢ.ደብሊው ኬንዮን እና ኬኔት ሃገን ያሉ ቀደምት መሪዎች "የቃል እምነት" የሚባለውን ትምህርት በማስፋፋት ቁልፍ ሚና ተጫውተዋል። ይህ ትምህርት በአዎንታዊ አዋጆች እና በእምነት ቃል ኃይል ላይ ትኩረት ያደርጋል። በኋላም ኦራል ሮበርትስ "የእምነት ዘር " ፅንሰ-ሀሳብን በማስተዋወቅ በቴሌቪዥን በኩል የብልጽግና ወንጌልን በሰፊው አሰራጭቷል።
የብልጽግና ወንጌል፣ "የጤና እና የሀብት ወንጌል" በመባልም የሚታወቀው፣ እግዚአብሔር ለሁሉም አማኞች ምድራዊ ሀብት፣ ፍጹም ጤና እና ስኬትን እንደሚፈልግ አበክሮ የሚያስተምር አስተምህሮ ነው። ማዕከላዊ ትምህርቱ "በአፍ መናገር" (positive confession) ሲሆን፣ ድህነትና በሽታ የእምነት ማነስ ውጤት ወይም እርግማን ተደርገው ይቆጠራሉ።
ይህ ትምህርት የፋይናንስ ስጦታን እንደ "ዘር" አድርጎ ይቆጥራል። ይህ ዘር በኢየሱስ ስም ሲዘራ እግዚአብሔር በአካላዊ ፈውስ፣ በፋይናንስ በረከቶች ወይም በሌሎች ቁሳዊ ጥቅሞች ብዙ "መከር" እንደሚመልስ ቃል ይገባል። እምነትን ከገንዘብ ልግስና ጋር ያገናኛል።
ቃላት የፈጠራ ኃይል አላቸው ተብሎ ይታመናል። አማኞች ስለ ሀብት፣ ጤና እና ስኬት አዎንታዊ ነገሮችን አውጀው 'መናገር' እና 'ማወጅ' ከቻሉ፣ እነዚያ ነገሮች ወደ ህይወታቸው ይገባሉ። አሉታዊ ቃላትን መናገር ግን አሉታዊ ውጤቶችን ሊያስከትል ይችላል ተብሎ ይታመናል።
በአካል ጉዳት ወይም ህመም ውስጥ መሆን የእግዚአብሔር ፈቃድ አይደለም ብሎ ያስተምራል። ኢየሱስ በመስቀል ላይ ባደረገው ስራ አማኞች ከአካል ህመም ሙሉ በሙሉ እንዲፈወሱ አድርጓል። የታመመ ሰው ካለፈውስ ምናልባት እምነት የለውም ወይም ያልተናዘዘ ኃጢአት አለበት ተብሎ ይነገራል።
አማኞች የእግዚአብሔር ፈቃድ ሁልጊዜም በቁሳዊ ሀብት፣ ብልጽግና እና ስኬት ውስጥ መሆን ነው ብለው ያምናሉ። ድህነት የዲያብሎስ ወይም የእምነት ማነስ ምልክት እንደሆነ ይታያል፣ ሀብት ግን የእግዚአብሔር ሞገስ ምልክት ነው።
የብልጽግና ወንጌል አስተማሪዎች ኢየሱስ በመስቀል ላይ የሰራው ስራ ለኃጢአት እና ለበሽታ ብቻ ሳይሆን ለድህነትም ጭምር ቤዛነት እንዳደረገ ያስተምራሉ። ስለዚህ አማኞች በኢየሱስ አማካኝነት ሀብት የማግኘት መብት አላቸው ተብሎ ይታመናል።
አማኞች በእግዚአብሔር አምሳል የተፈጠሩ እንደመሆናቸው መጠን ቃላቶቻቸው ህልውናን የመፍጠር ኃይል አላቸው የሚል አስተሳሰብ ነው። ይህ ማለት ሰዎች አዎንታዊ ቃላትን በመናገር የወደፊት ህይወታቸውን እና ሁኔታቸውን 'መጥራት' ይችላሉ።
የብልጽግና ወንጌል አስተምህሮ ከእግዚአብሔር ቃልና ከታላላቅ የመጽሐፍ ቅዱስ ገጸ-ባህሪያት ሕይወት ጋር ሲመዘን ሙሉ በሙሉ ውድቅ ይሆናል።
የብልጽግና ሰባኪዎች ሀብት የመለኮታዊ ሞገስ ምልክት ነው ቢሉም፣ የፍጥረት ሁሉ ጌታ የሆነው ኢየሱስ ግን በምድር ላይ ቁሳዊ ሀብት አላካበተም። "ቀበሮዎች ጉድጓድ አላቸው... የሰው ልጅ ግን ራሱን የሚያስጠጋበት የለውም" (ማቴ 8:20) ብሏል። የክርስቶስ መንገድ የመስቀል እንጂ የምድራዊ ቅንጦት አልነበረም።
ጤና ማጣት የእምነት ማነስ ውጤት ነው ለሚለው ትምህርት፣ የጳውሎስ ሕይወት ትልቅ ምላሽ ነው። ጳውሎስ ፈውስን አጥብቆ ቢለምንም፣ እግዚአብሔር "ጸጋዬ ይበቃሃል፥ ኃይሌ በድካም ይፈጸማልና" (2 ቆሮ 12:7-9) አለው። ሐዋርያው በረሃብ፣ በእስራትና በድህነት (ፊልጵ 4:12) እግዚአብሔርን በታማኝነት አገልግሏል።
ኢዮብ ፍጹምና ጻድቅ ሆኖ ሳለ ሀብቱንም፣ ልጆቹንም፣ ጤናውንም አጣ። የኢዮብ ጓደኞች (የጥንቶቹ የብልጽግና ሰባኪዎች) "ይህ የደረሰብህ በኃጢአትህና በእምነት ማነስህ ነው" ብለው ወቅሰውታል። እግዚአብሔር ግን በመጨረሻ የኢዮብን ጓደኞች ገሥጾ፣ የኢዮብን ጽድቅ መስክሯል (ኢዮብ 42:7)። መከራ ሁልጊዜ የኃጢአት ውጤት አይደለም።
ወንጌልን ማዛባትና ከእውነት ማራቅ በዘመናችን ብቻ (በብልጽግና ወንጌል) የተጀመረ አይደለም። ከጥንቷ ቤተ ክርስቲያን ጀምሮ ሐዋርያት የተጋፈጧቸው በርካታ የሐሰት ትምህርቶች ነበሩ። የዛሬው የብልጽግና ወንጌል የእነዚህ ታሪካዊ ስህተቶች ዘመናዊ ቅጂ ነው።
በመጀመሪያውና በሁለተኛው ክፍለ ዘመን ቤተ ክርስቲያንን ክፉኛ የፈተነ የሐሰት ትምህርት ነው። አራማጆቹ "መንፈሳዊው ነገር ብቻ ነው ቅዱስ፣ ሥጋዊውና ቁሳዊው ዓለም እርኩስ ነው" ብለው ያምኑ ነበር። ከዚህም ባለፈ መዳን የሚገኘው በክርስቶስ መስቀል ሳይሆን፣ ለተወሰኑ ሰዎች ብቻ በሚሰጥ "ልዩና የተሰወረ እውቀት" ነው ብለው ይሰብኩ ነበር። ሐዋርያው ዮሐንስ በመልእክቶቹ ይህንን ትምህርት አጥብቆ ተቃውሟል። ዛሬም አንዳንድ ሰባኪዎች "እኔ ብቻ የማውቀው ልዩ መገለጥ አለኝ" ሲሉ የዚሁ ትምህርት ተከታዮች መሆናቸውን ያሳያሉ።
ይህ በመጀመሪያው መቶ ክፍለ ዘመን የነበረ የሐሰት ወንጌል ነው። አራማጆቹ ድነት በክርስቶስ ጸጋ ብቻ መሆኑን ክደው፣ "ለመዳን በክርስቶስ ከማመን በተጨማሪ የሙሴን ሕግጋት (እንደ ግርዛት ያሉትን) መፈጸም ግዴታ ነው" ብለው አስተማሩ። ሐዋርያው ጳውሎስ ይህንን "ልዩ ወንጌል" (ገላትያ 1:6-9) በማለት አውግዞታል፤ ምክንያቱም በክርስቶስ የተፈጸመውን የጸጋ ሥራ ዋጋ ቢስ ስለሚያደርግ ነው።
"አንቲኖሚያኒዝም" ማለት "ሕግን የሚቃወም" ማለት ነው። ይህ ትምህርት "በጸጋ ስለዳንን፣ እና እግዚአብሔር ኃጢአትን ይቅር ማለት ስለሚወድ፣ ኃጢአት ብንሠራ ችግር የለውም" የሚል አስተሳሰብ ነው። ጳውሎስ በሮሜ 6:1-2 ላይ "እንግዲህ ምን እንላለን? ጸጋ እንዲበዛ በኃጢአት ጸንተን እንኑርን? አይደለም..." በማለት ይህንን አጥፊ አስተሳሰብ ቀጭቶታል። የክርስቶስ ጸጋ ለቅድስና እንጂ ለኃጢአት ፈቃድ አይሰጥም።
የብልጽግና ወንጌል በቤተክርስቲያን ላይ በርካታ ፈተናዎችን ፈጥሯል። በዋነኛነት፣ የወንጌልን ዋና ትኩረት ከድነት ወደ ምድራዊ ሀብት በመቀየር የመጽሐፍ ቅዱስን እውነት እያዛባ ነው። ይህ ደግሞ አማኞች የተገባላቸውን ተስፋ ሲያጡ ለከፍተኛ የእምነት ቀውስና የጥፋተኝነት ስሜት ዳርጓቸዋል፤ እንዲሁም በገንዘብ እንዲበዘበዙ ሆነዋል።
የብልጽግና ወንጌል ከሚያራምዳቸው አደገኛ ሥነ-መለኮታዊ ስህተቶች ሁሉ እጅግ የከፋው፣ ሁሉን ቻይ የሆነውን አምላክ ማንነት በማራከስ ለሰው ልጅ ስግብግብነት የሚገዛ አንድ ተራ ጣኦት አድርጎ ማቅረቡ ነው። ይህ አስተምህሮ ፈጣሪን በሉዓላዊ ክብሩና በቅድስናው የሚመለክ አምላክ መሆኑን በመካድ፣ የሰዎችን ቁሳዊ ፍላጎት ያለ ምንም ገደብ የሚያሟላ ሰማያዊ የገንዘብ ማሽን አድርጎ ያሳንሰዋል። የብልጽግና ወንጌል እኛ እግዚአብሔርን የምናገለግልበትን መንገድ ሳይሆን፣ እግዚአብሔር እኛን እና ምድራዊ ፍላጎቶቻችንን እንዴት ሊያገለግለን እንደሚችል የሚያስተምር "የተገለበጠ ወንጌል" ነው።
ይህ ትምህርት የክርስትናን ሥነ-ምግባር በመናድ፣ ክርስቶስ ያስተማረውን ራስን የመካድ ሕይወት ገልብጦ ራስን የማምለክ ትምህርት ያቀርባል። የጌታን ከራስ ወዳድነት የጸዳ መስዋዕታዊ ምሳሌ ከመከተል ይልቅ፣ ሰዎችን ልባቸውን በምድራዊ ሀብትና በሥጋዊ ምቾት ላይ እንዲያስሩ ያዛል። እንደ ንስሐ መግባት፣ ራስን መካድና በየዕለቱን መስቀል ተሸክሞ መከተል (ሉቃስ 9:23) ያሉ የወንጌል መሰረታዊ ጥሪዎች ሆን ተብለው ይደፈጠጣሉ።
አስከፊው የዚህ ትምህርት ገጽታ፣ በሰው ልጆች ስቃይ ላይ የሚጨምረው ጨካኝ መንፈሳዊ ሸክም ነው። በብልጽግና ወንጌል አስተምህሮ፣ ድህነትም ሆነ በሽታ የእግዚአብሔር ሉዓላዊ ፈቃድ ሊሆን እንደሚችል አይታመንም፤ ይልቁንም በቀጥታ የግለሰቡ የእምነት ጉድለት ወይም የተደበቀ ኃጢአት ውጤት ተደርጎ ይፈረጃል። ይህ አስተምህሮ እንደ ኢዮብ ያሉ የእግዚአብሔር ምርጥ ባሪያዎች እንኳ በከባድ ፈተና ውስጥ እንዳለፉ የሚናገረውን ግልጽ የመጽሐፍ ቅዱስ እውነት ሙሉ በሙሉ የሚጻረር ነው።
ምናልባትም የብልጽግና ወንጌል እጅግ አስከፊው ገጽታ፣ በጣም ተጋላጭ በሆኑ ሰዎች ላይ የሚያደርሰው ጭካኔ የተሞላበት ብዝበዛ ነው። ይህ ትምህርት በተለይ በህመም፣ በድህነትና በተስፋ መቁረጥ ውስጥ ሆነው መፍትሔ የሚሹ ነፍሳትን ዒላማ ያደርጋል። ‘የእምነትን ዘር ዝሩ’ በሚል አታላይ መፈክር፣ እነዚህ ሰዎች ለልጆቻቸው ጉሮሮ የሚቆርጡትን የመጨረሻ ሳንቲም እንኳ ሳይቀር፣ መለኮታዊ በረከት እናገኛለን በሚል የውሸት ተስፋ እንዲሰጡ በስነ-ልቦና ይገደዳሉ።
የብልጽግግና ወንጌል ትልቁ ክህደት የወንጌልን ልብና ነፍስ የሆነውን መልእክት በመስረቅ፣ ፍጹም በሆነ ሌላ ነገር መተካቱ ነው። የክርስቶስ ደም ዋጋ ተከፍሎ የመጣውን የነፍስ ድነት፣ ወደ ጎን በመተው፣ በምትኩ ጊዜያዊ የሆነ ምድራዊ ስኬትንና የቁሳዊ ሀብት ክምችትን እንደ ዋና ግብ ያስቀምጣል። በተጨማሪም፣ አራማጆቹ በቅንጦት የተሞላ አኗኗራቸውና በየጊዜው በሚፈነዱ የገንዘብ ቅሌቶች ምክንያት በቤተክርስቲያን መልካም ስምና ምስክርነት ላይ የማይሽር ጠባሳ ጥለዋል።
በኢትዮጵያ ታሪክ ቤተ ክርስቲያን ፣ በተለይም በደርግ ዘመን፣ በመከራ፣ በስደትና መሥዋዕትነትን በመክፈል ያለፈችና ጽናቷን ያስመሰከረች ናት። የጥንቶቹ አማኞች ለወንጌል ሲሉ እስራትንና ሞትን በደስታ ይቀበሉ ነበር። ዛሬ ግን ይህ ታሪካዊ ጽናት እየተረሳ፣ ሃይማኖት ወደ ንግድና ወደ ትርፍ ማግኛነት ተቀይሯል።
"ነቢይ" እና "ሐዋርያ" የሚሉ ማዕረጎችን ለግል ክብርና ስልጣን በመጠቀም፣ የጸሎት ዘይት፣ ልዩ ጸበል፣ እንዲሁም 'የተጸለየባቸው' መሸፈኛ ጨርቆችን በከፍተኛ ገንዘብ መሸጥ በስፋት ተለምዷል። ድሃውና በኑሮ ጫና ውስጥ ያለው ማኅበረሰብ "ፈጣን ተአምር ይደረግልኛል፣ ቪዛ ይወጣልኛል፣ በሽታዬ ይፈወሳል" በሚል የሐሰት ተስፋ ሲበዘበዝ፣ እነዚህ አጭበርባሪ መሪዎች በውድ መኪኖችና በቅንጦት ቪላዎች ይኖራሉ።
ይህ አዝማሚያ የኢትዮጵያን ቤተ ክርስቲያን መልካም ስም በከፍተኛ ሁኔታ እያጎደፈው ከመሆኑም በላይ፣ ወጣቱን ትውልድ ከእውነተኛው የክርስቶስ መስቀልና ከደቀመዝሙርነት ሕይወት እያራቀው ይገኛል። በቴሌቪዥንና በዩቲዩብ የሚተላለፉት "የተቀነባበሩ ተአምራት" (Staged miracles) የክርስቶስን ስም በአሕዛብ ዘንድ መዘባበቻ አድርገውታል።
ቤተ ክርስቲያን የሐሰት ትምህርቶችን ለመከላከል እና አማኞችን ለመጠበቅ ንቁ መሆን አለባት። የሚከተሉት እርምጃዎች ወሳኝ ናቸው፡-
የብልጽግና ወንጌልንና መሰል የሐሰት ትምህርቶችን ለመመከት ብቸኛውና አስተማማኝው መንገድ፣ ቤተክርስቲያንን በእግዚአብሔር ቃል እውቀት ማስታጠቅ ነው። እያንዳንዱ አማኝ መጽሐፍ ቅዱስን በራሱ በጥልቀት እንዲያጠና ማነጽ ያስፈልጋል። መሪዎችም ከአውዳቸው የተነጠቁ ጥቅሶችን ከመጠቀም በመቆጠብ፣ የእግዚአብሔርን ሙሉ ምክር በታማኝነት ማስተማር አለባቸው (2 ጢሞቴዎስ 3፡16-17)።
የክርስትና ሕይወት ከችግርና ከመከራ የጸዳ የድሎት መንገድ ብቻ አይደለም። ቤተክርስቲያን እውነተኛው የክርስቲያን ሕይወት ሀብትና ምቾትን ብቻ ሳይሆን፣ ለመንፈሳዊ እድገት አስፈላጊ የሆኑትን መከራን፣ መስዋዕትነትንና ስደትንም እንደሚያካትት በግልጽ ማስተማር አለባት። ሐዋርያው ጳውሎስ "ስለ እርሱ መከራን ደግሞ መቀበል እንጂ በእርሱ ማመን ብቻ አይደለም" (ፊልጵስዩስ 1:29) ብሏል።
የቤተክርስቲያን ዋና ግብ የሰዎችን የገንዘብ ችግር መፍታት ሳይሆን፣ በክርስቶስ ኢየሱስ የበሰሉና የተሟሉ ደቀመዛሙርትን መፍጠር ነው። ሰዎችን በቁሳዊ ተስፋዎች ከማነሳሳት ይልቅ፣ በእውነተኛ መንፈሳዊ እድገት ላይ ማተኮር አለባቸው። የእውነተኛው መንፈሳዊ ብልጽግና መለኪያው የባንክ ሂሳብ ሳይሆን፣ በክርስቶስ መለወጥና እርሱን መምሰል መሆኑን ማስረጽ ያስፈልጋል።
የቤተክርስቲያን አመራሮች በገንዘብ አያያዝ ዙሪያ ፍጹም ግልጽና ተጠያቂ መሆን አለባቸው። ገንዘብ እንዴት እንደሚሰበሰብና ለምን አገልግሎት እንደሚውል ለአባላት በግልጽ ሪፖርት መቅረብ ይኖርበታል። ይህ የአመራሩን ታማኝነት ከማሳየቱም በላይ፣ የገንዘብ አላግባብ መጠቀምን ይከላከላል እንዲሁም የአባላትን እምነትና መተማመን ይጠብቃል።
የሐሰት ትምህርቶች በቀላሉ የሚስፋፉት ሰዎች ጥያቄዎቻቸውንና ስጋታቸውን በነጻነት መግለጽ በማይችሉበት፣ የተነጠለ እምነት ባለበት ቦታ ነው። አባላት እርስ በርስ የሚደጋገፉበት፣ የሚመካከሩበት፣ እና ስለሚያጠራጥሯቸው ትምህርቶች በግልጽ የሚወያዩበት ጠንካራ ማኅበረሰብ መፍጠር ወሳኝ ነው። መጋቢዎችም የእግዚአብሔርን መንጋ ከሐሰተኛ አስተማሪዎች በንቃት የመጠበቅ መለኮታዊ ኃላፊነት አለባቸው።
ክርስትና በፍቅር ላይ የተመሰረተ ቢሆንም፣ እውነትን ከመጠበቅ አንጻር ግን ድርድር የለም። ቤተክርስቲያን ከእውነት ያፈነገጡ ትምህርቶችን ስታስተውል፣ በፍቅር ሆና ነገር ግን በድፍረትና በጽናት ልትጋፈጣቸው ይገባል። መጽሐፍ ቅዱስ ለግል ጥቅም ብለው የሚያስተምሩትን የሐሰት አስተማሪዎች ስህተት በግልጽ እንድንናገር ያስተምረናል (ቲቶ 1:10-16)። ስህተትን ስህተት ብላ የመጥራት ሥነ-መለኮታዊ ብስለት ሊኖራት ይገባል።